“Türkiye insan haklarının güvence altında olduğu, hukuk devleti kurallarının sağlam şekilde işletildiği, devletin hiç kimseyle bir kişisel hesaplaşma noktasına gelmediği, gelemediği, herkesin özgür ve güvenli şekilde yaşabildiği bir ülke olmalıdır. Bu konuda sorunların, sıkıntıların ortaya çıkması, yabancı ülkelerin Türkiye’de yaşanan olaylar karşısında böylesine kararlara yönelmesi, işbirlikleri yapmaları çok düşündürücüdür. Hukuk bir tehdit unsuru değildir. Mahkeme iktidarın sopası değildir. İnsanlar geleceklerinden emin olabilmelidir ve Türkiye’deki herkes kanunların gerektirdiği sonuçları bir vatandaş olarak yaşamayı içine sindirmelidir. Bu memleketin kanunları hem doğru uygulanmalı, hem de herkes kanunların uygulanmasına saygı göstermelidir. Ne kanunlar belli insanlar için özel savaş açmanın bir aracı haline gelmemelidir. Kimse sindirilmeye çalışılmamalıdır, kimse yıldırılmaya çalışılmamalıdır. Ve kimsede kanundan kaçmamalıdır. Bizim anlayışımız bu.”

ANKA

Bakanlıkta yapılan olağan basın toplantısında, ilgili soruları yanıtlayan Valero, Uzan’ın başvurusunun diğer başvurularda olduğu gibi rutin süreçten geçirilerek mülteciler ofisi OPRA tarafından değerlendirildiğini söyledi.

Avukat Çığın yaptığı yazılı açıklamada şunları kaydetti:
“Cem Uzan, 2003 senesinin haziran ayında başlayan ve bugüne kadar aralıksız olarak sürdürülen siyasi linç kampanyası nedeniyle büyük sıkıntılar yaşamıştır.

Siyasi baskı ve zorlamalar ile seneler sonra bile kendisine ve küçük çocuklarına karşı açılan suni davalar ile uğraşmak zorunda bırakılmıştır.

Cem Uzan hiç haketmediği halde kendisine yaşatılan bunca sıkıntıdan sonra Fransa’nın siyasi sığınma hakkı vermesinden dolayı Fransa’ya büyük bir minnet duymaktadır.

Dünyanın en önemli devletlerinden Fransa tarafından Cem Uzan’a siyasi sığınma hakkı tanınmış olması son derece önemlidir.

Cem Uzan bundan sonraki yaşamını Fransa’da devam ettirecektir.”

ANKA

Uluslararası Yatırım Uyuşmazlıkları Çözüm Merkezi (ICSID), Uzanlar’a ait el konulan ÇEAŞ ve Kepez Elektrik’le ilgili davada son aşamaya geldi. Türkiye’den tam 18.5 milyar dolarlık tazminat talep ediliyor.

Bay Ahmet Efendi, dün itibariyle hesaplarımdaki olanı biteni ve tüm mallarımı eline geçirdin hiçbir sebep göstermeden…
Bundan 5-6 ay önce de benden haksız yere 1.5 Milyon Dolarımı aldın, sonra da hiçbir borcu kalmamıştır diye ibraname verdin! Beni bırak benimle çalışan ve her ay maaş bekleyenlerin  yüz ifadelerine baktıkça, hakkındaki düşüncelerimi tahmin etmen gerekiyor!
Bak ben senin yerinde olsam ne yapardım biliyor musun? Şu devlet adı altında eline geçirdiğin paraları bari bir hayır işleyerek değerlendir de aldığın beddualara maruz kalma!
Zaten bu ülkenin zor durumda kalmasında en büyük sebep sensin. Sen Ahmet Efendi!

Gerçekten bu ülkeyi düşünüyor olsaydın ya da biraz duyguların olsaydı; Uzanlardan,  Topraklardan, Aksoylardan ve diğerlerinden aldıklarınla ülke yararına yatırımlar yapardın. Eğer onlardan aldıklarınla şu ülkede işsiz  insanların yararına yatırım yapsaydın ya da şu saydığım insanların paralarına el koyacağına onlara iki fabrika diktirseydin, işte o zaman sana söyleyecek lafım kalmazdı. Şimdi sana sorsam ’’ Bu paralar nerede’’ diye, cevabını merak ediyorum. Üstelik maliyenin herkese ‘’yurtdışındaki paralarınızı getirin, sizden vergi almayacağız’’ dediği şu günlerde sadece sendeki paraları alsalar, dünyadaki krize rağmen ülkede bu kadar insan işsiz ve aç kalmazdı. Bizde bu ülkeyi düşünen birileri olduğuna inanır, biraz ümitlenirdik.

Ama sen ne yaptın! Hortumcu mortumcu kim olursa olsun bu insanları tamamen yok edip, ülkeye onların daha da yük olmalarını sağladın!  Biraz duyguların, biraz insanlık yönün olsaydı onları yok edeceğine faydalı hale getirirdin!

Ne yazık ki senin niyetin kötü!  Bu ülke asıl senin yüzünden bu durumda. Şimdi kimse sana söz geçiremiyor! Bırak demokrasiyi, diktatörlük yapıyorsun!

Diğerleri senden korkuyor ama ben hakkımı savunacağım. Yıllarımı verdiğim tüm yatırımlarımı senin her gün değişik saat takman için feda etmeyeceğim!

Peki ben ne yapacağım biliyor musun? Önümüzdeki hafta önce TMSF binasının önüne gelip saatlerce seni seyredeceğim… O da mı olmadı? Avrupa insan hakları komisyonuna gideceğim, ya da o da olmadı en sonunda ben de senin gibi iktidarın arkasına sığınıp başımı örteceğim ve benden aldıklarını geri alacağım.

HÜLYA AVŞAR/Guardianturk.com

AKP iktidarının Cumhurbaşkanlığını da ele geçirmesi ile birlikte nasıl da faşist bir rejime dönüşeceğinin tüm işaretleri alınıyor.

TBMM Başkanı Arınç’ın Emekli Orgeneral Şener Eruygur’u kastederek, “Onlarla 16 Mayıs sonrasında hesaplaşacağım” de-mesi çok önemli bir işarettir.

Peki acaba 16 Mayıs sonrasında nelerle karşılaşacağız?

Bu sorunun cevabı AKP’nin işbaşına geldiği 2 Kasım 2002’den bugüne yaşadıklarımızda yatmaktadır.

2 Kasım seçimlerinde “Beyaz Devrim” iddiasıyla sandıktan çıkan AKP, hep demokrasi vurgusu yapmasına, AB sürecinin tüm reformlarını hep demokrasi adına kabul etmesine karşın ülke içinde garip bir “demokrasi” inşa etmiştir.

Bu demokraside muhalefete yer yoktur.

İlk iş Genç Parti lideri Cem Uzan’ın susturulması oldu.

Cem Uzan’a yönelik operasyon Türkiye tarihinin hiçbir döneminde hiçbir kuruma ya da kişiye yapılmamış ölçüde geniş kapsamlı bir operasyondu. Çünkü ilk defa doğrudan mülkiyete yönelik bir operasyon yapıldı.

Bu operasyonun ilk hedefi Cem Uzan’ın muhalif Star grubunun susturulmasıydı. Nitekim Star grubuna AKP hükümeti tarafından el konuldu. Grubu bir süre doğrudan hükümetin atadığı “gazeteciler” idare etti. En sonunda da Fethullahçılara satıldı.

Türkiye’nin en büyük muhalif yayın grubu böylelikle bugün Fethullah grubunun sözcüsü haline getirildi.

Bu arada bu olayda son derece dikkat çekici bir gelişme, mahkemelerde Cem Uzan grubunun lehinde kararların artık alınmaya başlamasıdır. Danıştay en son Çukurova ve Kepez’le ilgili bu yönde bir karar almıştır.

Ama hatırlatalım, bu grup lehine alınan kararların artık uygulanma ihtimali yoktur, çünkü AKP iktidarı mahkeme kararlarının uygulanmadığı bir sistem kurmuştur.

Bunu özellikle şunun için hatırlatıyoruz, Cumhurbaşkanlığı seçimine yönelik bir iptal kararının AKP tarafından uygulanmayacağını bilelim.

Cem Uzan medyasının susturulmasına sevinç çığlıkları atan iki büyük medya grubu vardı.

Bu gruplardan Sabah grubuna, hükümete destek olması karşılığında müsaade verildi ve TMSF anlaşması yapıldı. Oysa benzer bir anlaşma Cem Uzan’la yapılmamıştı. Böylelikle Sabah Grubu Turgay Ciner hakimiyetinde yoluna devam etti, Türk medyasının en hükümet yalakası grubu olarak.

İkinci grup Çukurova grubunun Show TV ve Akşam gazetesi oldu. Bu grupla da TMSF anlaşması yapıldı ve hükümet yanlısı yayın yapmalarına izin verildi. Nitekim Akşam gazetesi bu müsaadenin bedelini fazlasıyla ödüyor.

Asıl büyük medya grubu Doğan ise bu süreçte hep sağlam durdu. Fakat Doğan grubuna yönelik bir operasyonun da çok yakında yapılacağının işaretleri alınmaktadır. Petrol Ofisi soruşturması ile başlayan dönem Doğan Medya grubu için de diğer medya gruplarına yapılan uygulamanın uygulamaya sokulduğunu göstermektedir.

Şimdi medya alanına bir göz atalım. 2002 Kasımında Şeriatçı basının gücü son derece sınırlıydı, buna karşın hükümet karşıtı büyük bir medya grubu ve yine çeşitli ölçülerde hükümet karşıtı büyük medya grupları vardı.

Peki ya bugün?

Bugün Zaman, Yeni Şafak, Vakit, Star, Bugün günlük gazetelerde, Kanal 7, TGRT, Samanyolu, Star yine televizyon kanalı olarak tümüyle hükümet ve tarikat kontrolündedir. Buna irili ufaklı bazı TV, radyo, haftalık yayınları da eklediğimizde, 2002 Kasımı öncesinde basın içinde payı %10’u bulmayan Şeriatçıların artık bu alanın %50’sine hükmeder hale geldiğini görüyoruz.

Oysa tüm basın 2002 Kasımından sonra AKP’nin iktidarı olması ile birlikte artık yumuşayacağının, düzen içine gireceğinin “sosyolojik” tahlillerini yapıyordu.

Şimdi ise o sosyolojik analizleri yapan medya gruplarının birer birer Şeriatçılaştığını görüyoruz!

(Nisan 2007) Gökçe Fırat  

Yazının Devamı:

http://www.turksolu.org/134/basyazi134.htm 

TMSF Başkanı, 19 Eylül 2007 günü soruşturmaya izin vermemiş, bunun üzerine şikayetçi bu karara itiraz etmişti.
Danıştay Kararında “Şüphelilerin üstlerine atılan eylemi gerçekleştirdikleri yolunda yeterli kuşku bulunması nedeniyle takdirin yargı yerlerine ait olmak üzere, haklarında soruşturma yapılmasını gerektirecek nitelikte bulunduğuna, TMSF Başkanı’nın soruşturmaya izin vermeme kararının kaldırılmasına, dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verdi.

Danıştay 1. Dairesi, söz konusu itirazı kabul ederek, TMSF Başkanı’nın “soruşturma izni verilmemesi”ne ilişkin kararını kaldırdı!

İşte Haklarında soruşturma açılması istenen Star Medya Grubu’nun TMSF Kurulu’nca atanan 9 yöneticisi: Yönetim Kurulu Üyeleri Adem Gürses, Hasan Tahsin Emek, Yusuf Toklu, Uğur Hayırlı, Ömer Küçüközcan, Mustafa Öcalan, Mehmet Ali Kaynar, Zeynel Koç ve Ekrem Yiğit

İŞTE 9 YÖNETİCİ HAKKINDAKİ İDDİALAR

“- Bir şahsa spor yorumculuğu karşılığında Star TV’den, spor yazarlığı karşılığında Star Gazetesi’nden yüksek ücretler vermek,

-Şirketlerdeki mevcut otomobillerin hizmetle ilgili her türlü ihtiyacı karşılamasına rağmen, yeni otomobiller satın almak,

-Asli görevleri Medya grubunun satışa hazırlanması olduğu halde, uzun vadeli harcama programı hazırlayarak, borç yükümlülüğü altına sokacak işlemler gerçekleştirmek,

-Gazete ve TV çalışanlarına usulsüz olarak işten çıkarmak suretiyle tazminat ödenmesine neden olmak,

-Piyasa değerinin altında düşük fiyatlara reklam alarak yayınlamak,

-Miss World Güzellik Yarışması ve Kral TV Video Müzik Ödülleri organizasyonunu yüksek maliyetlerle gerçekleştirmek,

-Yönetim ve denetim kurulu üyeleri olarak görev yapan şüphelilerin kendilerine 20-25 milyar YTL maaş bağlamak,

-Cannes film festivalinden piyasa fiyatlarının üzerinden film satın almak,

-Haber programını sunan bir sunucuya 25 bin dolar ücret ödemek.”

GAZETE TIME

Adım Hülya Avşar. Fena sayılmam, güzel bir kadın olduğumu söylerler. Gerçi kendime haksızlık ediyorum. Galiba bir zamanların Türkiye güzeliyim ama gel gelelim güzellikti müzelikti, şımarıktı mımarıktı, iyi oyuncuydum miyi oyuncuydum, iyi anneydi miyi anneydi, akıllıydı makıllıydı, zekiydi mekiydi, şarkıcı değildi markıcı değildi, sporcuydu miporcuydu…
Yok efendim okul yaptırdı mokul yaptırdı. Yok efendim yedi yıldır Hülya Cup tenis turnuvalarıyla doğuda okul tamir ettiriyor, mokul tamir ettiriyor. Tenisçiler yetiştiriyor. Yok efendim, dergi çıkarıyor. Artı (+) vergi rekortmenliğine birkaç kere imza atmış, falannnn filannnnn…
Gerçi bilinmeyenler de var ama neyse! Tüm bunları bir tarafa koyarsak, işin trajikomik tarafı, zamanında Uzan’larla imzalamış olduğum 2 filmlik anlaşmaya Uzan’lar uymadığı için yapılmamış olmasından dolayı (elimizde yapamadıklarına dair belgeler de var) ve bir süre sonra sürenin bitmiş olması takibinde TMSF’nin Uzan’ların şirketlerine el koyması nedeniyle bir TMSF sanatçısı olup çıkıvermiştim.

…Ve işte bu noktadan sonra ayva mı dersiniz hap mı dersiniz zoka mı yoksa kapak mı bilemem. TMSF kapıma dayandı ve film için almış olduğum parayı mukaveleye göre haklı olmama rağmen; üstelik iki sene boyunca verdiğim sözü tutmak için başka hiçbir filmi kabul etmememe rağmen geri istediler.
Bende, böyle bir hakları olmadığını söyleyerek avukatım aracılığıyla cevap verdim. Ama TMSF “Biz TMSF’yiz, onlar Uzan’dı. Paramızı geri alırız” dediler. İşte bu durumda sahne avukatlarındı. Mahkemeler süreci başladı. Fakat henüz sonuç belli olmadan ve hiçbir ön uyarı yapılmadan tüm mal varlığıma ve banka hesaplarıma haciz getirildi, el kondu. Sonrasında bana inanılmaz bir hesap çıkarıldı.
Ben Uzan’ların film şirketinden 350 bin dolar almıştım ama onlar bana faiziyle birlikte 2 milyon dolara yakın hesap çıkardı. Güya iyi olduklarını anlatırcasına, sanatçı dostu olduklarını söyleyerek, bu parayı 1 milyon küsur dolara indirdiler. Taksit kolaylığı sağlayacaklarını ama TMSF’ye bir daha dava açmamam gerektiğini söylediler ve o gün avukatımın gelmesine izin vermediler.
Ben de; her şeyim hacizli, hesaplara el konmuş ve de annemin hastalığına denk geldiği dönemde ve TMSF’den kurtulmak için önüme uzattıkları kâğıdı imzaladım.
Çünkü sanatçı saflığı haksız yere hacizli evde oturmayı ve hortumcu muamelesi görmeyi kaldıramayacaktı. Kısacası onların istediği bir daha mahkemeye başvurmama talebini kabul edip çıktım arabadan ve avukatımı aradım.
Bana kırgındı, ne oldu diye sordu. Ben de ona attığım imzayı söyledim. Kısa bir sessizlik oldu. Seni yalnız isteme sebepleri ortaya çıktı. Madem kendilerine güveniyorlar neden mahkemeden çekiniyorlar dedi. Ben de “Boş ver. Yeter ki kurtulayım. Hatta parayı taksitle değil, peşin ödeyeceğim” dedim.

Avukatımın “Yapma ne olur… Yazık! Bu parayı ödemek haksızlık, sen kolay kazanmadın. Ödeme…” demesine rağmen dinlemedim ve ödedim. Üstelik ödemem bir hafta gecikti diye sürekli TMSF avukatı Arzu Hanım tarafından taciz edildim.
Neyse… Sonunda parayı ödedim ve rahatladım. Daha sonra kimseye bahsetmediğim halde Milliyet Gazetesi’nden Ali Eyüboğlu (TEŞEKKÜRLERİMİ SUNUYORUM) tüm bunları yazdı.
Sonra da Can Ataklı (TEŞEKKÜRLERİMİ SUNUYORUM)… Ve bir süre sonra yargıtaydan aldığımız müjdeli haberle, adaletin gerçekten haksızlığa izin vermediğini görmüş bulundum. Yargıtay, TMSF’nin bu yaptığını “Durun bakalım, bu işi tekrar inceleyelim “ diyerek ödeme yapmamı durdurdu. Ama ne yazık ki ben ödemiştim. (Hani bana akıllı diyenler var ya! Ben den söylemesi, ya-nı-lı-yorlar)
Ama şimdi istesem de mahkemeye başvuramıyorum. Çünkü benimle yalnız görüşerek bana mahkemeye bir daha gitmeyeceğime dair kağıt imzalattılar.
Kısacası kendimi hortumlanmış olarak hissediyorum.
Siz olsanız ne yapardınız. Hakları olmayan para orada ve ben hakkım olanı geri alamıyorum.
Şimdilik efenim efenim, hükümetimizden bir ricam vardır. Acaba benim için de ufak bir yasa değişikliği yaparlar mı???

Ufacık bir değişiklik canım. Sadece “Baskı altında imzalatılan kâğıtlar geçersizdir, taraflar haklarını mahkemelerde aramalıdır” deyin. Eğer çok problem olacaksa bir de takke meselesi atıveririz ortaya, arada kaynatırız. (Takkeli erkekler üniversiteye girmeli mi girmemeli mi?” deyin ha…!
Gurban olduğum ülkemin duyarlı hökümetüne kısaca deyum ki, birileri göz nuru sanatçınızı kekledi. Yardımlarınızı benden esirgemeyiniz.
Bir mağdur

Hülya Avşar / Guardianturk.com

Uzanlara kim neden saldırıyor? Uzan konusunda nasıl bir tavır almak gerek? Herkes tarafından merak edilen ve cevaplandırılması beklenen sorular bunlar.

AB lobisinden Uzanlara ölümcül darbe

Aslında Operasyonun gerekçesi ve kimler tarafından tezgahlandığı gün gibi ortada. Operasyona yönelik tepkilere baktığımızda Uzanlara karşı oluşan ortak cepheyi kolaylıkla görebiliyoruz. AKP, AKP yandaşı şeriatçı basın yayın kuruluşları, TÜSİAD ve Aydın Doğan, Uzanlar’a yönelik linç kampanyasının baş aktörleri.

Şeriatçı basın olayın ardından AKP’yi yolsuzlukla mücadele konusundaki başarılarından ötürü kutluyor. Vakit AKP’yi alkışlıyor ve devamının gelmesi dileğinde bulunuyor.

Tayyip’in bir yılı aşkın iktidarı boyunca Kıbrıs’tan Kuzey Irak’a dış politikada gösterdiği verkurtulcu tavır, Büyük şeytan ABD ile işbirliği, Yahudi lobisinden aldığı ödüller ve canciğer kuzu sarması pozları düşünüldüğünde, şeriatçıların zar zor buldukları bu kozu ellerinden geldiğince iyi kullanmaya çalışmaları doğal. Şaşırmıyoruz.

Uzanların baş düşmanı Doğan Medya gazeteleri de olayı sevinçle karşılıyorlar. Hürriyet Genel Yayın Yönetmeni Ertuğrul Özkök, Uzan operasyonunu değerlendiren yazısında Uzanların yolsuzluklarından hortumculuklarına, bu ailenin Türkiye açısından nasıl bir talihsizlik olduğunu anlatıyor, Uzanların devletin ve halkın sırtına bindirdiği milyarlarca dolardan bahsederek operasyondan duyduğu memnuniyeti dile getiriyor. Elbette Türk basınındaki bu “kara leke”nin temizlenmesiyle ortalık “basın ilkeleri” doğrultusunda çalışan, pür-i pak Doğan Medya’ya kalıyor. Özkök, patronu Aydın Doğan’a yönelik yolsuzluk iddialarını, Doğan’ın AKP ile seçim öncesinde yaptığı pazarlıkları ve işbirliği karşılığı verilen teşvik ve borç ertelemelerini bir çırpıda unutturuveriyor.

Banka hortumcusu işadamlarına kelepçe takıldığında ortalığı ayağa kaldıran Özkök, Cem Uzan’ın yokedilmesini büyük bir memnuniyetle seyrediyor. Doğan Medya’nın “ilkeli” yayıncılığını ibretle seyrediyoruz.

Adalet Bakanı Cemil Çiçek ise baştan sona hukuksuzluk örneği olan ve hiçbir maddi dayanağı olmayan bu yoketme girişiminin kişisel bir yanının bulunmadığını söylüyor. Çiçek’in açıklamasına sadece gülüyoruz.

Uzan operasyonu TÜSİAD çevresinde de benzer tepkilere yolaçıyor. Büyük sermaye hem önemli rakiplerinden birisinin yok edilmesiyle seviniyor hem de hükümetle olan yakın ilişkilerini operasyona verdiği destekle pekiştiriyor. Sermayenin işbirlikçiliğine verip normal karşılıyoruz.

Peki ama bütün yaşananlardan sonra Uzan olayını nasıl değerlendirmek gerekli?

AKP siyasi rakiplerini ortadan kaldırıyor

AKP, TÜSİAD ve Doğan Medya’nın başını çektiği AB lobisi bu son operasyonla birlikte Uzanlara açtıkları savaşı öldürücü bir darbeyle noktalamış oluyor.

AB lobisi tarafından basit bir yolsuzluk operasyonu olarak gösterilmeye çalışılsa da olayın tamamen siyasi gerekçelerle yapıldığı ortada.

AKP 3 Kasım seçimlerinin ardından tek başına iktidara gelirken Cem Uzan’ın Genç Parti’si üç ay gibi kısa bir sürede %7.5 gibi önemli bir oy oranına ulaşarak AKP karşıtı muhalefetin başına geçmişti. Genç Parti, AB ve IMF karşıtı söylemleriyle her geçen gün oy oranını biraz daha arttırmaktaydı.

AKP’nin yarattığı rejim tehlikesine karşı en büyük tepki Uzan’ın Genç Parti’sinden ve Uzan’a ait Star televizyonu ve Star gazetesinden geldi. Tayyip’in Berlusconi ile görüşmesinden Hikmetyar’ın dizlerinin dibinde çekilmiş fotoğraflarına kadar pek çok konuda olay yaratan ve AKP’yi zor durumda bırakan yayınlar Star medyası aracılığıyla yapıldı. Star Grubu’na şimdi bu yayınlarının bedeli ödettirilmek isteniyor.

Dünya basın tarihinde görülmemiş bir olay olsa gerek, Star ana haber sunucusu Can Ataklı RTÜK tarafından televizyona çıkmama cezasına çarptırılıyor. Fikir özgürlüğünden bahsetmek istiyoruz ama bu olaydan sonra abes kaçacağını düşünüyoruz.

Star gazetesine ve televizyonuna el konuluyor. Bir gün öncesine kadar iktidara karşı en sert muhalefeti yürüten bir gazete bir gece içinde devletin resmi yayın organına dönüştürülüyor. Gazetenin yeni çizgisini kabul etmeyen gazetecilerin yazı ve haberleri sansürleniyor. Antikomünizm deyince mangalda kül bırakmayan AKP böylece Stalin Rusyası’nda bile rastlanmayacak komik uygulamaları yürürlüğe sokmuş oluyor.

AKP 21. yüzyıl Türkiyesinde, şeriatçı şeyhliklerde bile görülmeyen bir sansür uygulamasına girişirken Türkiye’nin sürüklendiği bataklık için ister istemez endişeleniyoruz.

Uzan AKP’nin %50 oy hedefine kurban ediliyor

Uzan operasyonunun bu derece hızlı ilerletilmesinin arkasındaysa yaklaşan yerel seçimlere yönelik AKP planı var. Tayyip 3 Kasım’dan sonra en büyük rakiplerinin Genç Parti olduğunu söyleyerek AKP’nin Cem Uzan’ın bu büyük yükselişinden duyduğu korkuyu itiraf etmek zorunda kalmıştı.

Uzanlarla AKP arasındaki çatışma da 3 Kasım seçimlerinin hemen ardından başlamıştı. Aradan geçen bir yıllık süreç içinde adım adım yürüyen Uzan darbesi Uzanların bütün mal varlığına el konulmasıyla AKP’nin istediği biçimde sonuçlanmış oluyor.

AKP bu atağıyla siyasi alandaki bütün rakiplerinin neredeyse tamamen silindiği bir tabloda yerel seçimlerde %50’yi aşan bir oy oranı yakalayarak yaşadığı meşruluk bunalımını atlatmaya çalışıyor.

Türban ve YÖK tartışmalarından Kıbrıs ve Kuzey Irak’a kadar her alanda Türkiye’nin devlet politikasına tamamen aykırı uygulamalara girişen ve bu nedenle de Cumhurbaşkanlığı’ndan Genelkurmay’a kadar bütün devlet kurumlarıyla çatışma noktasına gelen AKP’nin sadece arkasına aldığı AB ve ABD desteği ile Türk devletinin direnişini kırması mümkün değil.

Yerel seçimlerde alınacak %50’lik bir oy oranı AKP politikalarının halk tarafından desteklendiği şeklinde sunulacak ve böylelikle de devletten gelen direniş kırılabilecek. Yerel seçimlerde istenilen başarı yakalanırsa arkasından erken bir genel seçim de gündeme alınarak AKP’nin Türk siyasetinin tek hakimi konumuna getirilmesi de sözkonusu olacak.

Uzan operasyonu da işte bu noktada anlam kazanıyor. Genç Parti 3 Kasım seçimlerinde özellikle İstanbul, Ankara, İzmir gibi büyükşehirlerde büyük bir oy patlaması yapmıştı. Örneğin İzmir’de Genç Parti’nin oy oranı %15’i bulmuştu. Dolayısıyla AKP’nin hedeflediği %50’lik oy oranını gerçekleştirmesinin önündeki en büyük engel Genç Parti. Uzanların tasfiyesiyle seçimler AKP için dikensiz gül bahçesine çevrilmek isteniyor. AKP en büyük siyasi rakibini elindeki iktidar gücünü kullanarak yokediyor.

AKP demokrasisi: Bürokratik diktatörlük

Uzan operasyonunun Türkiye tarihinde şu ana kadar eşi benzeri görülmemiş bir hukuksuzluk örneği olduğunu söylemek gerek. 12 Eylül’ün sıkıyönetim koşullarında bile taraflı da olsa bir yargılama süreci işletiliyordu. Oysa Uzanların karşı karşıya kaldığı durum 12 Eylül’ü mumla aratır nitelikte. Uzanlara ait şirketler polis tarafından basılıyor, çevik kuvvet ekipleri Cem Uzan’ın kendisine ait şirketine girmesine engel oluyor. Dahası Star TV ve Star gazetesine girmesi yasaklanan isimlerden oluşan bir liste oluşturuluyor ve gazete çalışanları ve hatta sahibi Cem Uzan kendisine ait bir kuruma sokulmuyor. Peki ama bu insanlar hangi gerekçelerle bir gazete binasına sokulmuyorlar, hangi kanuna dayanarak içeri alınmıyorlar. Bu soruların mantıklı bir cevabı elbette yok. Çünkü ortada tamamen keyfi bir uygulama sözkonusu. Olay bütün Türkiye’nin gözü önünde cereyan ediyor ancak olaya müdahale edecek tek bir yetkili bulunamıyor. Bu AKP’nin yarattığı diktatörlüğün boyutlarını da ortaya koyuyor.

Olayın basına yansıma şekli bile ortada bugüne kadar alışık olmadığımız bir durumun varlığını gösteriyor.

Operasyona ilişkin haberleri aktaran gazetelerin neredeyse tümünde benzer başlıklar göze çarpıyor: “Uzanların 380 şirketine el konuldu”, “TMSF, Uzan Grubu’na bağlı 219 şirkete el koydu”

Uzan operasyonu ile birlikte TMSF, BDDK, EPDK gibi bir çok kuruluşun adı ön plana çıktı. Önce EPDK (Enerji piyasası düzenleme kurulu) tarfından Uzanlara ait ÇEAŞ ve KEPEZ Elektrik’e el konuldu. Ardından yine Uzanlara ait İmar Bankası BDDK(Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu) tarafından devralındı. Son operasyonla birlikte TMSF gibi, bırakın sıradan bir vatandaşı konuyla ilgili bir çok insanın bile ne işe yaradığını bilmediği bir kurul tarafından Türkiye’nin en güçlü sermaye gruplarından biri ve yine en büyük siyasi partilerinden biri bir çırpıda yok edilebiliyor. İnsan doğal olarak 380 şirkete birden el koyan TMSF’nin ne olduğunu , bu gücü nereden aldığını merak ediyor.

Burada AKP’nin Türk yargısını ve Meclisi devre dışı bırakarak istediği her türlü kararı alabileceği bir mekanizma yaratarak tam anlamıyla bir diktatörlük kurduğunu görmemek mümkün değil.

TMSF, bilmeyenler için açılımını yazalım, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu, iki ay önce AKP’nin Meclis’ten geçirdiği kimi kanun değişiklikleriyle birlikte yeni bir statüye kavuştuktan sonra ilk iş olarak Uzanlara ait şirketlere el koydu.

AKP’nin Uzan’lara ait ÇEAŞ ve KEPEZ elektrikten sonra İmar Bankası’na el koymak için geçen aralık ayında çıkardığı 5020 sayılı yasanın da Anayasa’ya aykırı olduğu söyleniyor.

AKP yasal dayanağı tartışmalı kurullar ve anayasaya aykırı yasalarla yargıyı hiçe sayarak adım adım bir diktatörlük rejimine doğru gidiyor.

AKP’nin muhafazakar demokrasisinin aslında antidemokratik ve hukuku ortadan kaldıran bir bürokrasi diktatörlüğü olduğunu görüyoruz. Şeriatçıların ilkel baskı dürtüsüyle örtüştüğü için yadırgamıyoruz. Ancak hala ne idüğü belirsiz bir demokrasi aşkı adına AKP iktidarını savunanlar için üzülüyoruz.

12 Eylül’ü mumla aratan AKP faşizmi

AKP’nin Türkiye için öngördüğü rejimin 12 Eylül türü baskı rejimlerini bile aratacığını görmek açısından Uzan olayı önemli bir gösterge. Her fırsatta Kemalizmi baskıcı ve otoriter bir rejim olarak gösteren, Türkiye’de Ordu’nun müdahalelerini antidemokratik olarak nitelendiren ve demokrasi havarisi kesilen AKP’nin özlediği rejimin ne olduğu ortaya çıkmış oluyor. AKP her türlü yargı sürecini bir kenara atarak kurduğu sözde özerk kurullar aracılığıyla iktidarın bütün isteklerini tek bir emirle yerine getiren bir mekanizma kurmuş durumda. Doğrudan iktidarın emrine tabi bu mekanizma ile Uzanlara ait yüzlerce şirkete bir gecede el konulabiliyor ve bunun yasal bir dayanağının olup olmadığı kimseyi ilgilendirmiyor.

Oysa bugün özerk kurullara devredilerek doğrudan siyasal iktidarın tasarrufuna bırakılan karar alma süreçlerinin gerçekte yargı tarafından işletilmesi şart.

Ancak AKP yargıyı devre dışı bırakma ve hukuku çigneme konusunda zoldukça tecrübe kazanmış durumda. Bizzat Tayyip’in kendisi halkı kin ve düşmanlığı tahrik etmekten yargılanıp hapse düşmüş ve milletvekilliği yolu kapanmışken bugün Türkiye Cumhuriyeti’nin başbakanı olabildiyse bu hukukun ayaklar altına alınması pahasına gerçekleşmiştir. Şimdi AKP Tayyip’in izinden gitmektedir.

AKP böylelikle bir taşla iki kuş vurmuş oluyor. Bir yandan en büyük siyasi rakibi Uzanları ortadan kaldırırken bir yandan da yargının devre dışı kalması ve dokunulmazlık zırhı sayesinde kendi hükümetindeki yolsuzluk sanıklarını korumaya almış oluyor.

Uzanlara saldıranlar Tayyip’i savunuyor

Bütün yaşananlardan sonra aslında son derece hukuksuz, kasıtlı ve yoketmeye yönelik bir siyasi operasyonla karşı karşıya kaldığımızı söyleyebiliriz. Ancak bu kadar açık gerçeklere rağmen konuya ilişkin değerlendirmeler içinde özellikle ön plana çıkan yanlış bir bakış açısı, Uzan olayında doğru tavır alınmasını da engelliyor. AKP’nin yaptığı bütün hak ve hukuk ihlallerini kabul eden ancak buna rağmen “Uzan da sütten çıkmış ak kaşık değil” diyerek Uzanlara cephe almayı öneren bakış açısı ister istemez Uzanlara karşı Tayyip’in safına düşmüş oluyor.

Madem Uzan devletin ve milletin parasını dolandıran bir hortumcu o halde bu hortumcuya gereken cezayı veren iktidarı desteklemeyip de ne yapmalı?

Burada temel yanlış Uzan’ın serveti ya da bu serveti nasıl edindiğini tartışmak. Kimse boşuna temiz sermaye, dürüst sermayedar aramasın, bulamaz. Sorun Uzan’ı savunmak ya da savunmamak gibi dar bir çerçeve de de ele alınamaz.

Uzan olayı Türkiye’de Batıya bağımlı bir ılımlı hilafet rejimi kurmak isteyen Türkiye’yi AB ve ABD çıkarları doğrultusunda parçalamaya çalışan, Cumhuriyet adına ne varsa ortadan kaldırmaya yeminli bir gerici iktidarla Türkiye’nin bağımsızlığını savunan güçler arasında yaşanan mücadele içinde yerli yerine oturtulabilirse ancak doğru değerlendirilmiş olur.

Uzanlar zaten tam da bu nedenle yok edilmek isteniyor. Uzan’ın Genç Parti’si Atatürkçülerin Atatürkçülük, milliyetçilerin milliyetçilik, solcuların solculuk yapmadığı bir ortamda ortaya çıktı ve itiraf etmek gerek, bunların hepsini de olabildiğince yaptı. Zaten Genç Parti’nin üç ay gibi kısa bir süre içinde bu kadar büyük bir oy oranına ulaşmasının arkasında da bu yatıyor.

Dolayısıyla bugün Atatürkçülük, solculuk ya da milliyetçilik adına Uzan’ı eleştirenler önce kendilerini sorgulamalıdır. Onların üzerlerine düşen görevleri yapmadıkları bir ortamda bu görev bir sermayedara kaldıysa herkesin dönüp önce kendisini eleştirmesi gerekmez mi?

Türkiye’nin geldiği kritik noktada asıl ihtiyaç bir an önce AKP’den kurtulmaktır. O nedenle AKP’nin nasıl bir rejim hedeflediği, hangi güçlerin taşeronluğunu yaptığı halka anlatılmalıdır.

Uzanların tasfiyesi bu mücadelede önemli bir gedik açmıştır. Ancak Star TV ekranlarına yansıyan direnişin sloganına hala ihtiyaç var: “Cumhuriyet için”!
İnan Kahramanoğlu
TürkSolu Gazetesi